如题所述
王冕好学的文言文拼音为:
wáng miǎn zhě ,zhū jì rén 。qī bā suì shí ,fù mìng mù niú lǒng shàng ,qiè rù xué shě ,tīng zhū shēng sòng shū ;tīng yǐ ,zhé mò jì 。mù guī ,wàng qí niú 。huò qiān niú lái zé qī tián zhě 。fù nù ,tà zhī ,yǐ ér fù rú chū 。mǔ yuē :“ér chī rú cǐ ,hé bú tīng qí suǒ wéi ?”miǎn yīn qù ,yī sēng sì yǐ jū 。yè qián chū ,zuò fó xī shàng ,zhí cè yìng zhǎng míng dēng dú zhī ,láng láng dá dàn 。fó xiàng duō tǔ ǒu ,níng è kě bù ;miǎn xiǎo ér ,tián ruò bú jiàn 。
ān yáng hán xìng wén ér yì zhī ,lù wéi dì zǐ ,xué suí wéi tōng rú 。 xìng zú ,mén rén shì miǎn rú shì xìng 。shí miǎn fù yǐ zú ,jí yíng mǔ rù yuè chéng jiù yǎng 。jiǔ zhī ,mǔ sī hái gù lǐ ,miǎn mǎi bái niú jià mǔ chē ,zì bèi gǔ guàn fú suí chē hòu 。xiāng lǐ ér jìng zhē dào shàn xiào ,miǎn yì xiào 。
王冕好学原文:
王冕者,诸暨人。七八岁时,父命牧牛陇上,窃入学舍,听诸生诵书;听已,辄默记。暮归,忘其牛。或牵牛来责蹊田者。父怒,挞之,已而复如初。母曰:“儿痴如此,曷不听其所为?”冕因去,依僧寺以居。夜潜出,坐佛膝上,执策映长明灯读之,琅琅达旦。佛像多土偶,狞恶可怖;冕小儿,恬若不见。
安阳韩性闻而异之,录为弟子,学遂为通儒。 性卒,门人事冕如事性。时冕父已卒,即迎母入越城就养。久之,母思还故里,冕买白牛驾母车,自被古冠服随车后。乡里儿竞遮道讪笑,冕亦笑。